|
Ondarroa
(2000-04-14)
Bertsolariak: O.Enbeita eta Iturriaga.
Payadorea: Santiago Morales "Chago".
Gai-jartzailea:
Iratxe Ibarra.
Euskal Herriko
Bertsozale Elkarteak txiletarrak ekarri zituen Euskal Herrira, bertsolariekin
batera hiru jaialditan parte hartzeko: lehenbizikoa Hernanin izan zen,
bigarrena Ondarroan eta hirugarrena Beran. Txileko payadorerik onenetakoa
den Chagok eta bi bertsolarik jardun zuten bat-batean, eta folklore biltzaile
eta abeslari Viviana Chavesek Txileko kantu tradizionalak kantatu zituen.
Chago, ohi bezala, gitarra lagun zuela aritu zen eta bertsolariek kantatu
bitartean Koldo Tapiak xuxurlatuz itzuli zion. Gai librean ekin zioten
jaialdiari, eta ondoren Iratxe Ibarrak jarritako gaien gainean kantatu
zuten.
Chago
- Iturriaga - O.Enbeita
Chago:
Gabon
Euskadi diré
para
comenzar mi canto (bis)
como
un folclórico manto
que
en ustedes puedo ver
en
el canto creceré
con
sentimiento profundo
yo
soy solo un vagabundo
de
los cuentos ancestrales
y
soy el Chago Morales
un
payador del fín del mundo.
Neurria:
8ko nag.
Doinua: Kantore berri xarmant batzuek
Iturriaga: Ohore
bat da honen ondoan
hemen
kantuan hastea;
gaur
bi kultura elkartzen dira,
hitza
da zilbor-hestea;
bertsolaria
ja ezaguna,
payadorea
bestea,
kostako
haizeak posible eingo dau
bi
kulturok nahastea. (bis)
O. Enbeita: Pobre bezala burua
aurkeztu,
ez
diot hartzen tankera;
abildadea
aberatsa du
bere
barnean antzera;
payadoreetan
ezagutzeko
Chago
Morales aukera,
moralez
oso gogorra eta
gaizto
samarra gainera. (bis)
Chago: Oihane
eso es maldad
yo
soy un hombre muy serio (bis)
que
desoja los misterios
en
toda la humanidad
voy
cantando la verdad
como
hoy día que converso
y
mi camino no tuerzo
lo
digo con entereza
Dios
vendiga tu belleza
pero
más aún tus versos.
Iturriaga: Ez
da betiko kontua eta
ez
da gauza tipikoa:
ahots
sendoa eta gitarra,
laguntza
erritmikoa;
jantzi
dotore, gizon jakitun
eta
farmazeutikoa,
gure
etxean esango gendun:
"hau
etxerako tipoa!" (bis)
O. Enbeita: Laudorioak
dauzka niretzat,
hori
da hori itzela!
Nik
uste nuen zure ondoan
txikiegia
nintzela;
eta
ohore txiki bat ere
senti
dezaket horrela,
nire
barnea ukitu duzu
gitarra
kordak bezela. (bis)
Chago: Nos
separan profundos mares
en
lejanos meridianos (bis)
pero
los trés somos hermanos
payador
y bersolaris
el
canto al futuro disparen
olvidando
los quebrantos
hermanos
les quiero tanto
y
mi verso lo detalla
mi
fusil es la metralla
con
que la cultura dispara.
Iturriaga: Hori
indarra, hori abotsa
bihotza
bete-betean!
Baina
ziria zilegi dogu
bertsolarion
artean;
ozen
esan du, argi esan du
jendea
ohartu daitean,
gure
anaia dala esan du
baina
aita izan zeikean. (bis)
O. Enbeita: Antzematen
da berak diona,
polbora
badauka nahiko
ta
kulatatik igoal tiro bat
joan
daiteke guretzako;
anai-arrebak
garela dio
eta
ez dago bate txarto,
etorkizuna
inprobisatzen
hirurok
gabiltzalako. (bis)
Chago:
Unai habló de mis canas
me
quiere tratar de viejo (bis)
más
le puedo dar consejo
en
su joven mente que se afana
la
cultura nos hermana
se
lo digo improvisando
mi
forma de estar cantando
es
una nueva primavera
¿con
las manos en la cartera
que
diablos están cuidando?
Iturriaga:
Patrikan neure eskuak
eta
asko
ez jako gustatu,
baina
arrazoiak hemendik-handik,
nik
erantzuteko batu:
tabakozale
naz betidanik,
hori
alperrik aipatu,
ta
badaezpada Chesterfield on bat
hoba
hemen ezkutatu. (bis)
O. Enbeita:
Lotsa apur bat edo ez dakit zer
daukagu
ezkutukoan,
kaguenlaletxe
ebidentzian
utzi
behar gaitu gaurkoan!
Ta
esku biak atzekaldean
jartzen
noa hurrengoan,
postura
hau ere existitzen da
gure
superformatoan. (bis)
Chago: Ya
lo he visto en un calendario
ese
juego de las manos (bis)(4)
pero
es el verso es hermano
es
algo extraordinario
yo
pienso así de ordinario
cuando
asumo mi destino
y
encontrado en el camino
alguien
que fuma lo vano
el
Chesterfield es americano
prefiero
al cigarro vizcaino.
Iturriaga: Chesterfila
da amerikarra
eta
euskaldunon penak,
baina
zeozer galdu behar dau
zeozer
gura dabenak;
Bizkaiakoak
zein ote dira
honek
probatu dauzenak?
Baina,
ai, nire gustokoenak
barruan
trukoa daukenak! (bis)
O. Enbeita:
Nahiz ta ez garen esku kontuan
lehenau
geratu ederto,
ni
neu prest nago gitarra hori
aitzaki
legez hartzeko;
ez
baldin badu bape ideiarik
puntu
baten botatzeko,
hiru-lau
nota gehiago jo ta
denbora
du pentsatzeko. (bis)
|