Bapatean 2000

Donostia (2000-01-29)

Bertsolariak: Ugartetxea, Silveira, A. Otamendi,
Xanpun, J. Agirre, Lujanbio, S. Lizaso,
J. Sarasua, Ostolaza, Kolina, Iturriaga,
O. Enbeita, Amuriza, J. Lopategi, Egaña eta
X. Paia.

Gai-jartzailea: Talde bat.
Aurkezleak: Arantxa Hirigoien eta Josu Goikoetxea.

Euskal Herriko Bertsozale Elkarteak Donostiako Kultura eta Turismo Ekintzetxearen laguntzarekin urtero eratzen duen Bertso Eguna. "Bertso eguna 455 ialgi hadi plazara" lelopean egin zen, Gaska kiroldegian, arratsaldeko sei eta erdietan. Milaren bat entzule. Egun horretan ohikoa denez, hainbat berezitasun izan zituen saioak.

Xanpun - Silveira

Gaia: Xanpun irakasle zaharra zara. Urte osoan saiatu zara zure ikasle bihurriena den Xabier gobernatzen. Ez duzu lortu, baina zer diren gauzak; gaur da zure azken lan eguna, erretreta hartzen duzu, jubilatzera zoaz eta ikasle bakarra etorri zaizu agurtzera: Xabier.

Neurria: 8ko nag.
Doinua: Pello Josepe tabernan dela I

Xanpun:          Nere bihotza gaur une estu
                     horrek harturik dabilka;
                     haur zelarik nere ikasgaitzat
                     gaur ezin dut nik esplika;
                     hau ez nakien ba nere gisa
                     jo edo bai madarika,
                     goxoki bainon hobeki baitzen
                     hartzea hau ukaldika.

Silveira:          Ez dut gogoan egun bat egin
                     ez zidana errietan;
                     ez dut gogoan egun bat ni ez
                     nenbilena berriketan;
                     gaur irribarrez agurtu nahi dut,
                     malkoekin begietan,
                     nik maitasuna ulertzen baitut
                     bere era guztietan.

Xanpun:          Bai batek edo bertzeak berdin
                     daukagu gure itzala,
                     bazindakien erakusleak
                     gu hor gaizki gabiltzala;
                     bainan nik erran solas horiek
                     bazuten bere ahala;
                     etorri zira egun gizonki,
                     ikasi duzun bezala.

Silveira:          Zuk erakutsi zenidana bai
                     daukat gogoan hartua;
                     gaizto xamarra izatea da
                     nik daukadan pekatua;
                     bazoazenaren pena badaukat,
                     hori ezin ukatua,
                     gaurtik aurrera ez dudalako
                     ziria nori sartua.

Xanpun:          Ikasle gisa nik ere badut
                     izana nere axola
                     ta badakizu lana egitea
                     ez dela errexa hola;
                     bainan hala ere hunkitzen nauzu,
                     jakin behar duzu nola,
                     zeren ta egun zuk eman nauzu
                     nik behar nuen eskola.

Silveira:          Eskerrak bihotzez maixu ta lagun
                     zure loreengatikan,
                     bertze gauza bat ikasia dut
                     zure azken hitzetikan;
                     lana ez dela samurra diozu,
                     hori ez nekin lehendikan,
                     baina orain bai ez dut sekula
                     lan egiteko planikan!