Bapatean 2001

 

SARRERA

 

I. BERTSO-SAIOEN MUGIMENDUA

 

II. ZENBAIT AZALPEN

 

III. TXAPELKETA ETA SARIKETAK

 

IV. BAT-BATEKO BERTSO HAUTATUAK


V. BAT-BATEKO SARIKETAK

63. XXX. Osinalde saria

64. XI. BBK Sariketa

65. VIII Orixe saria
66. San Prudentzio deuna-Estibalizko ama sariketa
67. XXVII. Lizardi saria

67.1. E. Goikoetxea

67.2. Gabilondo

67.3. A. Aranburu

 

XXVII. Lizardi saria

 

Finala

ZARAUTZ (2001-09-07)


Bertsolariak: Elustondo, U. Egaña,
E. Goikoetxea, Gabilondo, Aranburu,
Martin, Uranga eta Osa.


Gai-emailea: Arantxa Laskibar.


Hogeita bosgarren Lizardi saria. Bi kanporaketa jokatu zituzten hogeita bi bertsolarik finalaren aurretik.

E. Goikoetxea


Kartzelako lana

Hasierako puntua emanda

Neurria: Zortziko txikia
Doinua: Xarmangarria zera

A. Laskibar:      Gerra aurretik hil zen
                      Lizardi gaztea,

E. Goikoetxea:   nahiz eta garaiekin
                      badegun nahastea.
                      Ondo aprebetxatuz
                      euskeran astea,
                      komeniko litzake
                      omentzen hastea.


Gaia: Mila bederatziehun eta hogeita hamahiruan hil zen Lizardi poeta eta, gaur, hirurogeita zortzi urte geroago ari gara jokatzen hogeita bosgarren Lizardi saria. Amaitu da saioa eta, nor geratuko txapeldun eta zu zeu; eta nor etorriko zuri txapela janztera eta Xabier Lizardi bera, irribarrez, txapela eskuetan duela.

Neurria: Hamarreko handia
Doinua: Gogoan daukat ez du aspaldi

                      Txapelketaren durundioak
                      hara nola garabiltzan!
                      Gaurkoan ere jardun naizenez
                      betiro ohi dudan gisan,
                      nere burua makurtua det
                      amets beltzaren gerizan.
                      Gaur bezelako sentsaziorik
                      ez det sentitu bizitzan!
                      Egia dela sinistu nahi det
                      nahiz eta ametsa izan. (bis)


                      Hamaika aldiz arreta jarri
                      zure hitzezko lorean,
                      sentimenduak azaleratuz
                      ta utzi gabe gordean.
                      Une eder hau hamaika aldiz
                      amestua det ohean!
                      Baina unea helduta dago
                      oso modu dotorean,
                      eskua txapel onean dago,
                      txapela esku hobean. (bis)