I. BERTSOLARITZAREN IZAERA GAUR
II. BERTSOLARITZAREN OREKA ETA DESAFIOAK. TRADIZIOA IKUSPEGI SORTZAILETIK BIZI NAHIAN
1. Hainbat ezaugarri iradokitzaile
2. Zer kantatzen du bertsolariak?
3. Orekak eta erronkak. Zertarako dira sustraiak?
4.1. Autokonfiantzazko jarrera
4.3. Antolakuntza autoeratua: Bertsozale Elkartea
III. BAT-BATEKO BERTSOAREN SORKUNTZA PROZESUA
4.2 Belaunaldien transmisioa
Bertsolaritzaren
mugimenduak azken bi hamarkada hauetan belaunaldi gazteenganako transmisioaren
aldeko apustu nabarmena egin du. Bertsoa sustatzeko ekintza guztiek etengabe
izan dute gogoan bertsolari gazteei bideak ematea.
Bertsolaritza
irakaskuntzan txertatzeko lan handia egin da azken hogei urteotan. Bertso-eskola
eta bertso-talde berriak sustatu dira. Eta, batez ere, aurrera joateko
gaitasuna erakutsi duten gazteei arreta berezia jarri zaie. Horrekin guztiarekin
entzule gazteen artean zaletasuna ere finkatu egin da, bertsolariek (batzuk
eurak bezain gazteak) beren kezka eta gustuei erantzuten dietela ohartzen
baitira. Ereindako haziak fruituak eman dituela esan liteke.
2001eko Bertsolari txapelketa Nagusiko bertsolari parte hartzaileak eta bertso-eskolarekiko harremana:
Kultur-adierazpen
askoren ohiko ezaugarrietako bat da belaunaldien arteko haustura, eta
bertsolaritza ere ez dago joera horretatik kanpo. Hala ere, esan liteke
transmisioa hausturari gailendu egiten zaiola bertsolariengan. Izan ere,
bertsolariek oholtza konpartitzen dute, bertsotan elkarrekin gaiak eta
temak partekatzen dituzte, inprobisazioa elkarrekin txirikordatzen dute.
Horretan guztian, zaharren edo zaharragoen esperientziak balioa du gazteagoentzat.
Bertsolarien artean ohikoa eta benetakoa da beteranoenganako errespetua,
nagusiak erreferentzia izatea gazteagoentzat. Sortzaileen artean belaunaldi
arteko hartu-eman interesgarri bat bada, gorabeherak gorabehera.
 |
| X.Zeberio, A.Sarriegi, J.Munduate eta Mañukorta Iturria: XDZ |